Jak dzielą po rozwodzie

Wyrokiem rozwodowym Sąd Okręgowy rozwiązał związek małżeński stron z winy pozwanego. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem zostało powierzone powódce, ponadto sąd zawiesił władzę rodzicielską ojca, zasądził na rzecz dziecka alimenty i orzekł eksmisję pozwanego z mieszkania. Ustalił, że pozwany znęcał się nad rodziną i w związku z tym był tymczasowo aresztowany. Strony mieszkały w spółdzielczym lokalu mieszkalnym typu lokatorskiego stanowiącego majątek osobisty pozwanego. Pozwany otrzymał to mieszkanie w spadku po babce przed zawarciem związku małżeńskiego i on był członkiem spółdzielni.

Wyrokiem rozwodowym Sąd Okręgowy rozwiązał związek małżeński stron z winy pozwanego. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem zostało powierzone powódce, ponadto sąd zawiesił władzę rodzicielską ojca, zasądził na rzecz dziecka alimenty i orzekł eksmisję pozwanego z mieszkania. Ustalił, że pozwany znęcał się nad rodziną i w związku z tym był tymczasowo aresztowany. Strony mieszkały w spółdzielczym lokalu mieszkalnym typu lokatorskiego stanowiącego majątek osobisty pozwanego. Pozwany otrzymał to mieszkanie w spadku po babce przed zawarciem związku małżeńskiego i on był członkiem spółdzielni.

W czasie wspólnego zamieszkiwania dochodziło do awantur inicjowanych przez pozwanego, który w stanie nietrzeźwym demolował mieszkanie i groził powódce pozbawieniem życia. W mieszkaniu wielokrotnie interweniowała policja. Taki stan uniemożliwiający powódce spokojne zamieszkiwanie z synem, według oceny Sądu pierwszej instancji dawał podstawę do orzeczenia eksmisji pozwanego na podstawie art. 58 § 2 k.r.o. Rozpoznając apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Apelacyjny w S. przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 58 § 2 k.r. i o. dopuszczalne jest orzeczenie w wyroku rozwodowym eksmisji małżonka któremu przysługuje lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, stanowiące jego majątek osobisty? ". W odpowiedzi SN podjął uchwałę:

Reklama

W wyroku orzekającym rozwód nie można orzec eksmisji małżonka, któremu przysługuje lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, stanowiące jego majątek osobisty (art. 58 § 2 k.r.o.). Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt III CZP 73/08

Sąd Najwyższy uznał, iż przedstawione mu zagadnienie wymaga rozważenia znaczenia przepisu art. 28[1] k.r.o. który stanowi, że jeżeli prawo do mieszkania przysługuje jednemu małżonkowi, drugi jest uprawniony do korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Prawo to może być chronione w czasie trwania związku małżeńskiego także przeciwko współmałżonkowi posiadającemu tytuł do lokalu jako składnika jego majątku osobistego. Jak jednak zauważył Sąd Najwyższy, uprawnienie to jako skutek prawny stosunku małżeństwa wygasa z chwilą ustania małżeństwa. Dlatego też z art. 28[1] k.r.o. nie wynika dopuszczalność orzekania w wyroku rozwodowym eksmisji małżonka wyłącznie uprawnionego do lokalu.

Sąd Najwyższy odniósł się również do regulacji zawartej w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów - zgodnie, z którym współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie. Uznaje się, ze małżonek, którego prawo do korzystania z mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny wynika z art. 28[1] k.r.o. jest lokatorem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.l. - wyrok SN z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt V CSK 185/05. Sąd Najwyższy uznał jednak, że skoro z chwilą orzeczenia rozwodu małżonek traci uprawnienie do korzystania z mieszkania wynikające z unormowania zawartego w art. 28[1] k.r.o., to tym samym traci status lokatora w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów. Z chwilą rozwiązania małżeństwa przez rozwód i automatycznej utraty statusu współlokatora rozwiedziony małżonek przestaje być uprawniony do żądania na podstawie art. 13 § 2 ustawy eksmisji byłego małżonka wyłącznie uprawnionego do lokalu.

Ponadto Sąd Najwyższy zauważył, iż co prawda w sprawie rozwodowej małżonkowi przysługuje uprawnienie wynikające z art. 28[1] k.r.o. i pozostaje on lokatorem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, a w konsekwencji tego jest podmiotem uprawnionym do wytoczenia powództwa na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy, niemniej rozpoznawane zagadnienie dotyczy orzeczenia eksmisji w wyroku rozwodowym. Biorąc pod uwagę procesowy aspekt unormowania zawartego w art. 58 § 2 zd. 2 k.r.o., tj. że orzeczenie eksmisji w wyroku rozwodowym jest dopuszczalne na wypadek rozwiązania nim małżeństwa -materialna ocena tej normy powinna uwzględniać założenie orzeczenia rozwodu. A to oznacza, że małżonek staje się byłym współmałżonkiem małżonka wyłącznie uprawnionego, tracąc jednocześnie status współlokatora, a konsekwencji staje się osobą, której nie przysługuje jakikolwiek tytuł prawny do mieszkania. Na końcu Sąd Najwyższy stwierdził, że żaden z obowiązujących przepisów prawa cywilnego nie uzasadnia dopuszczalności orzeczenia eksmisji wyłącznie uprawnionego do mieszkania, np. jego właściciela, przez osobę której do przedmiotu żądania nie przysługuje jakikolwiek tytuł prawny.

SerwisPrawa
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Strona główna INTERIA.PL
Polecamy
Finanse / Giełda / Podatki
Bądź na bieżąco!
Odblokuj reklamy i zyskaj nieograniczony dostęp do wszystkich treści w naszym serwisie.
Dzięki wyświetlanym reklamom korzystasz z naszego serwisu całkowicie bezpłatnie, a my możemy spełniać Twoje oczekiwania rozwijając się i poprawiając jakość naszych usług.
Odblokuj biznes.interia.pl lub zobacz instrukcję »
Nie, dziękuję. Wchodzę na Interię »