Nowy rok zbliża się "wielkimi krokami", a w raz z nim nowe oczekiwania, nadzieje i plany. Właśnie plany… czy musimy, czy powinniśmy robić tzw. plany noworoczne. Czy ma to jakikolwiek sens? Czy może się to nam lub naszym najbliższym do czegokolwiek przydać? Ten dość powszechny trend do określania planów i postanowień noworocznych wynika przede wszystkim z tego, że praktycznie każdemu z nas udziela się dość duży optymizm i liczymy, iż nowy rok będzie lepszy od poprzedniego, bardziej szczęśliwy, udany. Optymizm, optymizmem, ale żeby nasze postanowienia lub plany nie były typowo "życzeniowym" myśleniem warto szczęściu trochę pomóc.

Wypalenie zawodowe (burnout syndrom) jest w ostatnich czasach równie często używane jak depresja czy stres. W potocznym języku angielskim sformułowanie to oznacza - jestem wyczerpany i nie mogę nic więcej zrobić lub dać. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że wypalenie nie jest żadną formą psychopatologii, a więc nie jest depresją, czy też chronicznym zmęczeniem. Czym więc jest wypalenie zawodowe?

Większość z nasz przynajmniej raz w życiu stanęło przed koniecznością przeprowadzenia prezentacji. Jedni radzą sobie z tym dobrze, inni na samą myśl czują się sparaliżowani. Przygotowanie i przeprowadzenie prezentacji, niezależnie czy dotoczy wyników finansowych, analizy konkurencji, czy prezentacji swoich pomysłów na rozmowie o pracę, opiera się na kilku stałych elementach, o których należy pamiętać. Jakie są podstawowe zasady tworzenia prezentacji? Ile czasu powinniśmy poświęcić na jeden slajd? Czego należy unikać w trakcie wystąpienia? Co pomoże nam zapanować nad stresem, kiedy wydarzy się katastrofa? Na wszystkie te pytania odpowiada Mirosław Oczkoś, specjalista ds. tworzenia wizerunku i wystąpień publicznych.